Sanatçının resimleriyle ilgili söyledikleri şöyle:

"Gösterilebilir olan söylenemez" sözünü hatırlatırcasına; iç gerçekliğimizin "dışarıdaki dünya"yla çarpışması,insanlık halleri, yalnızlık, huzursuzluk gibi temaları işliyor sanatçı. Resimlerinde kullandığı pastel renkler ve gri tonlar duygularımızın göstergeleri. Her renk, her ton, insanı biraz daha yaklaştırıyor "anlatılamaz olana". Sanatçının figürlerinin hepsi kendi içine bakıyor, bazısı da bizim görmemiz için "orada" duruyor.

Durağan figürler, bir anın donması gibi değil, hep öyle duruyorlarmış gibi. Sanki kıpırdayabilirler; ama o anın uzaması, öyle "donması"... Aklımız ve hislerimiz, gerçeklerimiz ve düşlerimiz, kimi zamanda davranışlarımız ve inançlarımız arasındaki ilişkiyi temsil etmesi için bir pencere ve dış mekan ya da bir kapı...

İzleyici, resimlerdeki figürleri ve portreleri seyrederken, bütün insan ilişkileriyle bir dünya oluşuyor gözlerinin önünde. Resimlerdeki manzaraları seyrettikçe de portreler ve figürler beliriyor kendi içinde.