Çoğu zaman neyin gerçek neyin sahte olduğunu karıştırıyorum. Bazen de uyduruyorum. Gerçeklikten korkuyorum çünkü. Şayet gerçeklik, benim algıladığım haliyle gerçekse topyekun ayvayı yediğimizin kanıtıdır.

Gerçekliğim –tıpkı seninki gibi- ilk bölükteki kelimeler gibi. Söyleyiverince basit gelen ama düşününce kafa karıştıran kelimelerden örülmüş. Bazen başka bir ihtimalin varlığını sezer gibi oldum. Ama zihnimden geçenlerle bedenimde uyanan hisler bir türlü hizalanamadı. Bir şeyler hep kopuktu.