Macar Kültür Merkezi, çok yönlü sanatçı ve küratör Tibor iski Kocsis’in Türkiye’deki ilk kişisel sergisi Işığın Sessizliği’ne ev sahipliği yapıyor. Sanatçı sergide yaratılan dünya, insan eliyle şekillendirilmiş kültür, doğal çevre ve evrenin gözlemi hakkında faal bir tefekkürün önemine dikkat çekmek istiyor. Sergi, 10 Eylül 2026 – 5 Şubat 2027 tarihleri arasında ziyaretçilerini bekliyor. Sergi açılış tarihi 10 Eylül 2026, Perşembe 19.00’da gerçekleşecek, katılım için lütfen kayıt yaptırın: macarkulturmerkezi@mfa.gov.hu

Tibor iski Kocsis serginin başlangıç noktasını ışık olarak belirliyor. Sanatçı Güneş, Ay ve Dünya’nın birbirine bağlılığını yalnızca bir doğa olgusu olarak değil, aynı zamanda insan varoluşunun ve kültürünün temel deneyimlerinden biri olarak tanımlıyor. Işık, renkleri yaratır ve yeryüzündeki yaşamın temel koşulu olur; dünyayı algılanabilir kılar, aynı zamanda kırılganlığımızı da gözler önüne serer. Sergi, bu sessiz ama her şeyi kaplayan varlığı inceliyor.

Mekan, dört büyük motif grubu etrafında düzenleniyor. Anıtsal ay manzarası, gündüz ve alacakaranlık gökyüzü, insan eliyle yaratılmış kültürün izleri ve HOME (2023–2026) adlı ahşap portreler tek bir enstalasyon birimi oluşturuyor. Canlı doğanın bir metaforu olarak ortaya çıkan ağaçlar ile serginin tamamı arasına, ışık spektrumunu ve gökkuşağının renklerini çağrıştıran, kavramsal bir düzende dağılmış renk alanları yerleştiriliyor. Renkler bir süs unsuru değil, bağımsız düşünsel birimler olarak karşımıza çıkıyor; doğanın görünmez yapısına, ışığın ayrışmasına ve yaşamın çeşitliliğine işaret ediyor.

Sergideki tüm işler birbirleriyle organik bir bağ içindeler. Resimler, anıtsal karakalem çizimler, fotoğraflar, heykeller ve grafik teknikler, farklı sanat dallarının birbirlerini sadece resmetmekle kalmayıp, anlamlarını da zenginleştirdiği bir görsel alanı birlikte oluşturuyor. Sergi, sanatçının otuz yıla yaklaşan yaratıcı döneminden seçilen işlerden oluşuyor. Son derece geniş bir dönemi kapsasa da sanatçı sergiyi, retrospektif olarak değerlendirmiyor. Sanatçı sergiyi, eserlerin zamandan bağımsız olarak yeni bağlantılar kurabildiği bir düşünce biçiminin yansıması olarak kurguluyor.

Sergide SUPERNATURAL (2005–2009), LUNA (2012–2018), erken dönem Ekoturizm (1999–2005), HOME ve Cum dederit (2018–2024) serileri bir araya geliyor. İnsan figürleri içermeyen Cum dederit kültür ve insanlığın metaforik bir portresini çizerken, Ökoturizm ise küresel ısınma meselesini merkeze alıyor. Farklı dönemlerde üretilen eserler, doğa, insan hafızası ve kozmik uzayın birbiriyle iç içe geçtiği tek bir görsel anlatıya dönüşüyor.

Işığın Sessizliği, dünyayı açıklamaya çalışmıyor. Aslında daha yavaş bakmaya davet ediyor: manzarada, ağaçlarda, gökyüzündeki hareketlerde ve kendi içimizde ışığın varlığını fark etmemize çağrıda bulunuyor. Bu tefekkür sürecinde sanatın tezahürü olarak resim, sadece resim olmakla kalmayıp varlığın deneyimine dönüşüyor.