Ethan Coen’in kaleminden çıkan Bekleyiş; varoluş, bürokrasi ve sonsuz bekleme temalarını epik tiyatronun olanaklarıyla sorgulayan; Çehov’dan Coen’e uzanan, Nap’Jazz’lı absürd bir tünel.

Zaman ve mekân algısının silikleştiği, tekinsiz bir “ara bölgede” geçen oyun; bireyin sistemle, inançla ve kendisiyle olan hesaplaşmasını kara mizah aracılığıyla sahneye taşıyor.

Bir Aksırık ile başlayan memurun ölümü, finalde dudağında tedirgin bir gülümsemeyle kalan izleyiciyi, kendi “bekleyiş” dinamiklerini düşünmeye itiyor.