Henrik Ibsen’in modern tiyatronun başyapıtları arasında yer alan klasiği Nora, Bir Bebek Evi, bugüne kadarki en cesur uyarlamalarından biriyle festivalde bu yıl izleyiciyle buluşuyor. Ibsen gibi Norveçli yönetmen, oyuncu ve kukla sanatçısı Yngvild Aspeli, hiper-gerçekçi insan kuklaları, örümcek ve kuş imgeleriyle oyunun tekinsiz atmosferini fantastik bir boyuta taşıyor.

Nora, gün gelir kendi varoluşunu çevreleyen görünmez bir cam duvara çarpar. Geçmişin sessizce varlık sürdürdüğü eski bir evde aile hayatının dayattığı roller, kendini bulmak adına göze alınan tehlikeler ve etrafı saran yanılsamalar birbirini izler. Kontrol etme arzusu, teslimiyet, tutunma ve vazgeçme arasında gidip gelen Nora, görünmez duvarlarla çevrili bir hayatın içinde özgürlüğe çıkan ince bir çatlak arar.

Yngvild Aspeli ve İtalyan kökenli tiyatrocu, dramaturg ve sahne yönetmeni Paola Rizza’nın birlikte yönettiği yapım, Ibsen’in yüzyılı deviren metnini kukla tiyatrosunun olanaklarıyla baştan kuruyor. Nora’nın iç dünyasının bütünlüğü adım adım çözülürken sahnedeki gerçeklik de parçalanıyor ve doğallıkla yapaylık, oyuncuyla kukla, karakterle nesne arasındaki ayrımlar silikleşiyor.

Özel olarak bestelenen müzikleri ve olağandışı sahne tasarımı ve dramaturjisiyle Bir Bebek Evi, özgürlük arzusunun kırılganlığı üzerine karanlık olduğu kadar çarpıcı bir psikolojik inceleme.

“Başta küçücük ve fark edilmesi güç olan örümcekler, oyun ilerledikçe devasa ve istilacı bir hâl alıyor; oyunun kilit sahnesine, Nora’nın tarantella dansıyla bir tür özgürleştirici trans yaşadığı âna gönderme yapıyor. Yngvild Aspeli’nin bizzat muhteşem biçimde hayat verdiği Nora ile uzun ve ürkütücü bacaklı o yaratık arasındaki mitolojik mücadele, uzun süre hafızamızdan silinmeyecek.”
— Fabienne Darge, Le Monde