Üstünde nereye gittiği yazmayan bir otobüs olsaydı eğer ona binmek isterdim.

Bir otoyol dinlenme tesisinde çalışan Derya ve Yiğit. Kalabalığın içinde görünmez kalmış iki genç. Günler temizlik bezleri, tepsiler, molalar ve suskunluklar arasında geçerken; yarım cümleler ve uzun sessizlikler bu iki insanı birbirine yaklaştırır.
Güvencesiz çalışma koşulları, sınıfsal eşitsizlik, hayatta kalma telaşı arasında sıkışıp kaldıkça taşıdıkları görünmez yaralar çıkar ortaya. Gündelik hayatın sıradanlığı içinde biriken duyguların, dinlenme tesisinin soğuk florasan ışıklarına karşı duran bir başkaldırı hikâyesi.