Dijital bilgi çağının başlaması ile hayatının kontrolünü sağlayamayan, hedefine ulaşamayan, başarısızlık kavramıyla yüzleşen günümüz insanının umutsuzluğu…

Bodrum katında bulunan penceresiz bir evde, iki farklı beden tek vücud ve tek bir soru.‘’Daha ne kadar dibe inebilirim?’’
İnsanın kendi bünyesinde yarattığı, tıkır tıkır işleyen sistem şimdi var olmak istemiyor ve hepimizi dip de buluşturuyor. Dibe sığınan insan farklı duyguları aynı anda yaşamayı nasıl beceriyor? Hiçbir şey yapmama isteği ile nasıl yüzleşiyor?
İşsizlikten, çaresizlikten, yalnızlıktan, konuştukça eylemsizleşmekten gerçekten kurtulmak istiyor mu? Yoksa bütün bu sorgulamaların anlamsızlaştığı bir dönemde miyiz?