Hem bir lütuftur aile hem de bir lanet.

Bir cuma akşamı, şık bir İtalyan restoranındayız. Dört kişilik bir aile görünürde sıradan bir yemek yiyor. Anne Emel’in kontrolcü tavırları, baba Cevdet’in suskunluğu, oğulları Cem’in hayata tutunma çabası, Cem’in kız arkadaşı Banu’nun dışlanmışlık hissi derken aralarındaki çatışmalar yavaş yavaş su yüzüne çıkıyor. Yıllardır görüşmedikleri kızları Cemre’nin de çıkagelişiyle masadaki gerilim iyice artıyor.

Fora; aile bağlarını, kuşak çatışmasını ve bireylerin kendilerini bulma çabasını mizahi ve dokunaklı bir dille ele alan, tempolu bir oyun. Oyunun yazarı; Kar Kuyusu, Körburun, Atmaca romanlarından tanıdığımız Hikmet Hükümenoğlu; “Tiyatronun matematiği ve ritmi romanınkinden çok farklı, ne mutlu ki öyle,” diyerek ilk tiyatro yazarlığı denemesinden büyük heyecan duyduğunu ifade ediyor. Oyun, başından sonuna kadar tek mekân ve zaman diliminde geçiyor. Mert Öner’in hikâye anlatıcılığına dayanan rejisinde sahne-seyirci mesafesi kısalıyor. Tüm gerilim ve çözülme, izleyicinin gözünün önünde cereyan ediyor.

Fora, içerdiği evrensel temalar, tanıdık çatışmalar ve yer yer can acıtan ama bir o kadar da insana dokunan mizahıyla seyircide derin izler bırakacak.