Kendi yazdığımız kaderi gerçekten taşıyabilir miyiz?

Altın Post’un peşinde Kalkhilos’a gelen Iason için bu yolculuk, yalnızca bir taht mücadelesi değildir; aynı zamanda vicdanın, inancın ve cesaretin sınandığı bir eşiktir. Adanın prensesi Medea ise tanrı soyunun ağırlığı, ailesine bağlılığı ve içindeki bastırılmış insan sesi arasında sıkışmıştır. Bir yabancının gelişiyle birlikte sadece bir aşk değil, bir kırılma başlar. Çünkü bazı karşılaşmalar kaderi değil, insanın kendisini değiştirir.

Kutsal emanetin çalınmasıyla birlikte sahne yalnızca siyasi bir krize değil; ihanet, fedakârlık ve kanla mühürlenen bir seçime tanıklık eder. Medea’nın yaptığı büyü, Iason’un ettiği yemin ve dökülen kardeş kanı… Hepsi tek bir soruya dönüşür: İnsan, kendi kaderini yazmaya kalktığında bedelini kim öder?

“Argonautika” mitinden yola çıkarak; koro yapısı, ritüel atmosferi ve şiirsel diliyle antik tragedyanın estetiğini modern bir şekilde yorumlayan HYBRIS, güncel temalara da cesurca dokunur. İktidar, adalet, sadakat, arzu ve kibir… Her karakter kendi vicdan mahkemesinde yargılanırken seyirci de bu sorgulamanın bir parçası olur.

Çünkü belki de asıl trajedi, tanrılara meydan okumak değil; insanın kendi içindeki karanlığı görmezden gelmesidir.

Kader mi karar verir, yoksa insan mı?

Ve en önemlisi: Seçim yapmanın bedeline gerçekten hazır mıyız?