Fabrikanın ağır ve insanı tüketen çalışma koşulları yüzünden, patron tarafından işçilere “enerji verdiği” iddiasıyla zorla yutturulan haplara bağımlı hale gelen Armida, bir süre sonra akıl sağlığını kaybederek tımarhaneye kapatılır. Uzun bir tedavi sürecinin ardından “iyileştiği” gerekçesiyle serbest bırakılır ve yıllardır kaçtığını sandığı yere, fabrikaya geri döner.

Bu sırada iş arkadaşları, eğlence amacıyla “Japon Kuklası” adını verdikleri bir şaka hazırlarlar. Armida bu şakayı gerçek sanır ve kukla olduğunu düşündüğü fabrika müdürüyle yüzleşmeye karar verir. Böylece oyunun finali, bir ringin ortasında yapılacak bir hesaplaşmanın gerilimi ve temposuyla ilerler: Armida’nın yıllardır susturulan sesiyle, iktidarın temsil edildiği makam ilk kez karşı karşıyadır.

Armida’nın müdürle kurduğu bu çarpık ama kararlı yüzleşme, yalnızca bir şaka sonucunda ortaya çıkmış gibi görünse de, sahnede bir maçın son raundu kadar nefes kesici bir hesaplaşmaya dönüşür. Armida’nın hem kendi aklıyla hem de onu ezen sistemle son kez mücadele ettiği bir atmosfere ulaşır.

Yazar: Dario Fo
Çeviren: Egemen Berköz
Yöneten: Burçin Uluçay
Hareket Düzeni: Cantuğ Yavuz
Dekor ve Işık Tasarım: Naciye Soylu – Umut Filiz
Oyuncular: Ahmet Uçar, Ayşe Nur Demir, Ece Aydın, İbrahim İzol, Mine Şirin, Muğdat Demirkaya, Zeynep Tekin
Afiş Tasarım: Şeyma Nur Kılıç