Seniha, bir sabah uyanır ve yaşanan onca aşk ve acıyı karşısına alır.
Bir karar verir.
Kimseye haber vermeden. Fatih’e söylemeden, o fark etmeden.
Çıkar ve gider.
Geri dönmeyecektir.

Fatih, bir sabah Seniha’nın yokluğuna uyanır.
Tüm yaşanmışlık, aşk ve acı ile tek başına.
Bu terk edilmenin şiddetiyle tek başına.

Fatih, Seniha’yı bulmak için bir yola çıkacaktır.
Geri dönmeyecektir.
Bu yolda buluştukları yerlere,
kavuştukları yerlere gider.
Rıhtımda bekler.
Her yerde Seniha’yı çağırır, ona yakarır.
Fatih, Zamanın bizzat kendisini düşman beller, kitabıyla geçmişe geri gider, anıları silmeye,
değiştirmeye,
eskiyi yaşamaya,
tutmaya her zaman Seniha’yı bulmaya, onu ikna etmeye çalışır.

Denedikçe düşer,
İlerledikçe geriye gider,
Baktıkça körleşir,
Çıkmaya çalıştıkça hapsolur.

Çünkü bu oyun,
Şiddeti silmenin mümkün olmadığı
Unutmanın mümkün olmadığı
Bir yargı Ve yüzleşme oyunudur
Bu oyun,
Seniha’nın kararının oyunudur.